Linnut

Mandarynka

Aix galericulata
Ptaki wodneGniazdo w dziupliJesienią żołędzie
Głos mandarynkiNagranie do porównania z ptakami w terenie
0:00–:––
  • Wybierz się nad wodę o świcie lub o zmierzchu, bo wtedy mandarynki żerują, a w środku dnia siedzą spokojnie na gałęziach albo na ziemi.
  • Nasłuchuj pod gałęziami wierzb zwieszonymi nad wodą, a nie na środku stawu: tam lubią się chować.
  • W parku, gdzie ptaki przywykły do ludzi, podchodzą bliżej, więc łatwiej porównać nagranie z żywym ptakiem.
Mandarynka

Kaczor na wodzie z uniesionymi pomarańczowymi „żaglami”

Mandarynka
Długość41–49 cm
Rozpiętość skrzydeł65–75 cm
Zniesienie9–12 jaj
Lęgowiska w Azjido 1500 m n.p.m.
Chiny, 200912–14 tys. ptaków
Rodzaj Aix2 gatunki

Mandarynka to niewielka kaczka z zarośniętych brzegów rzek i jezior wschodniej Azji, która gniazduje w dziuplach drzew. W Europie jest gatunkiem wsiedlonym, a największa populacja kontynentu żyje w okolicach Berlina. Kaczor jest pstrokaty jak mało który ptak, samica szarobrązowa i skromna.

Płochliwa pod wierzbą, śmielsza w miejskim parku

Na tle innych kaczek mandarynka wypada nieśmiało. Trzyma się pod osłoną drzew, najchętniej pod wierzbami nachylonymi nad wodą, i tworzy niewielkie stadka. Tam, gdzie oswoiła się z ludźmi, zachowuje się jednak dużo odważniej.

W Europie zajmuje bardziej otwarty teren niż w ojczyźnie: brzegi jezior, podmokłe łąki i pola uprawne blisko lasu. W Wielkiej Brytanii nie zauważono, by szkodziła rodzimym kaczkom, bo wypełnia wolną dotąd niszę. Może za to rywalizować o dziuple z gągołem.

Wrogów ma sporo: norki, jenoty, wydry, tchórze, puchacze, a nawet zaskrońce. Myśliwi mylą ją w locie z innymi kaczkami i strzelają przez pomyłkę.

Barw w opisach mnóstwo, dźwięków prawie wcale

Źródła, na których opiera się ta strona, niemal nic nie mówią o głosie mandarynki, więc nie znajdziesz tu zapisu jej zawołań. Posłuchaj nagrania na tej stronie, a w terenie zaufaj przede wszystkim oczom.

Żołędzie jesienią, owady wiosną, żaby latem

Mandarynka zbiera jedzenie z powierzchni wody albo spacerując po lądzie. Podstawą są rośliny i nasiona, przede wszystkim bukiew i żołędzie, uzupełniane ślimakami, owadami i drobnymi rybami.

Jadłospis zmienia się z porami roku. Jesienią i zimą przeważają żołędzie i ziarno, wiosną owady, ślimaki, ryby i rośliny wodne. Latem dochodzą drobne robaki, żaby, mięczaki, a nawet małe węże.

Pierwszy dzień życia zaczyna się od skoku z drzewa

Na wolności gniazdo mieści się w dziupli drzewa rosnącego blisko płytkiego jeziora, bagna lub stawu, w gęsto zadrzewionym terenie. W kwietniu albo w maju samica składa jedno zniesienie. Kaczor potrafi jej wtedy pilnować, ale sam nie wysiaduje i odchodzi przed wykluciem.

Wkrótce po wykluciu matka sfruwa na ziemię i nakłania kaczęta, żeby wyskoczyły z dziupli. Gdy wszystkie są już na dole, maszerują za nią do najbliższej wody.

Samice często podrzucają jaja do cudzych gniazd, zwykle krewnych. W rezerwacie Zuojia w północno-wschodnich Chinach robiło tak 46,1 % mandarynek, a obce jaja nie obniżały sukcesu lęgu gospodarza.

Pomarańczowe żagle, biały półksiężyc i fioletowa pierś

Kaczor ma mały czerwony dziób, szeroki biały półksiężyc nad okiem i rudawą twarz z „bokobrodami”. Pierś jest fioletowa, przecięta dwiema pionowymi białymi pręgami, boki rdzawe. Z grzbietu sterczą dwa pomarańczowe „żagle”, czyli przebudowane lotki drugiego rzędu.

Samica jest szarobrązowa, z cienką białą obrączką wokół oka i białą kreską ciągnącą się za okiem. Spód ma jaśniejszy, na boku małą białą kreskę, a dziób z jasnym końcem. Czub noszą obie płcie, lecz fioletowy czub kaczora jest okazalszy.

Latem kaczor przechodzi w szatę spoczynkową i upodabnia się do samicy. Zdradza go wtedy jaskrawy, żółtopomarańczowy lub czerwony dziób, brak czuba i słabsza kreska przy oku.

Kwiecień i maj w dziupli, jesień pod dębami

Źródło nie opisuje wędrówek mandarynek żyjących w Europie, więc wykres jest orientacyjny. Azjatyckie populacje odlatują na zimę na niziny wschodnich Chin i na południe Japonii, gdzie bywają także na bagnach, zalanych polach i w przybrzeżnych lagunach.

Mandarynka na zdjęciach

Mandarynka — Kaczor na wodzie z uniesionymi pomarańczowymi „żaglami”
Kaczor na wodzie z uniesionymi pomarańczowymi „żaglami”
Mandarynka — Szarobrązowa samica z cienką białą kreską za okiem
Szarobrązowa samica z cienką białą kreską za okiem
Mandarynka — Samica i kaczor na pniaku nad brzegiem wody
Samica i kaczor na pniaku nad brzegiem wody
Mandarynka — Kaczor na lądzie, na pomarańczowych nogach
Kaczor na lądzie, na pomarańczowych nogach
Mandarynka — Stadko w locie, kaczory razem z samicami
Stadko w locie, kaczory razem z samicami
Mandarynka — Kaczory i samica wśród suchych łodyg
Kaczory i samica wśród suchych łodyg

Kaczęta mandarynki i krzyżówki w jednym stawie

Dorosłego kaczora trudno z czymkolwiek pomylić. Kłopot pojawia się przy pisklętach i samicach.

Krzyżówka

Krzyżówka

Kaczęta obu gatunków są do siebie bardzo podobne, ale u mandarynki ciemna kreska kończy się na oku, a u krzyżówki biegnie aż do dzioba. Dorosła samica krzyżówki jest większa (50–65 cm), cętkowana i ma niebiesko-fioletowe lusterko na skrzydle.

MandarynkaKrzyżówka

Wierność, chromosomy i ptaki z kolekcji

Czy mandarynki tworzą pary na całe życie?

Tak wierzy tradycja Chin i Korei. Para mandarynek, po chińsku yuanyang, symbolizuje tam miłość i wierność małżeńską, a w Korei rzeźbione drewniane kaczki wręcza się w prezencie ślubnym. Japończycy mówią o zgodnym małżeństwie oshidori fūfu.

Dlaczego mandarynka prawie nie tworzy mieszańców?

Ma 84 chromosomy, wszystkie akrocentryczne, podczas gdy inne kaczki mają ich zwykle 80. To bardzo utrudnia krzyżowanie, może nawet je uniemożliwia, choć nie wszyscy się z tym zgadzają. Zgłaszano mieszańce z sześcioma gatunkami, ale żadnego nie potwierdzono.

Skąd mandarynki wzięły się w Wielkiej Brytanii?

To potomkowie ptaków, które uciekły z kolekcji. W XX wieku powstała tam duża dzika populacja, dziś liczy około 7000 osobników. W Irlandii nieliczne pary gniazdują głównie w dublińskich parkach.